Slučajnost ili promišljena odluka graditi naselja na brežuljcima?
Da li ste znali da Rim
nije jedini grad podignut na 7 brežuljaka? Čujte i počujte, Jerusalim i Meka,
kolevke monoteističke religije, su nastali na istom broju brežuljaka. I još 46
gradova u Evropi, 30 na američkom kontinentu, 11 na Srednjem Istoku. Među njima
je i Atina: Akropolj, Aeropag - brežuljak pravde, malo, stenovito brdo na kome
se sastajao najstariji Atinski savet, Pniks, sa kamenom platformom sa koje su
se starim Atinjanima, okupljenim kako bi raspravljali o važnim političkim
pitanjima, obraćali važni govornici i političari među kojima i Perikle,
Demosten i Temistokle, Filopapo sa koga se pruža divan pogled na grad, Brežuljak Nimfi,
Turkovunija i Likavitos, među atinskim brežuljcima najviši.
Likavitos ili Brdo vukova nalazi se u samom centru Atine. Legenda kaže da je Hefest zahtevao od bogova da mu daju Atenu za suprugu jer je pomogao Zevsu pri njenom rođenju. Bogovi se odazvaše njegovoj molbi, ali kad Hefest devičansku boginju uvede u ložnicu, ona nestade, a iz njegovog semena, koje pade na zemlju, rodi se Erihtonije. Da ostali bogovi ne bi doznali za taj sramni događaj, Atena zatvori Erihtonija u jednu korpu, koju predade na čuvanje kćerkama Kekropa, prvog atinskog kralja, i zabrani im da je otvaraju. Potom ode u Palenu da bi donela stenu kojom će utvrditi Kekropov grad – atinski Akropolj. U trenutku kad se boginja vraćala u Atinu, u susret joj dolete vrana i obavestije da su Kekropove kćerke prekršile njeno naređenje i otvorile korpu Ta vest uzruja boginju i ona ispusti stenu od koje posta brdo Likavitos.
Do brda se može lako doći žičarom. Ali zadovoljstvo je veće ako se u avanturu osvajanja Likavitosa upustite penjući se stepenicama pa nastavite vijugavom, strmom stazom oivičenom ogromnim kaktusima. Kad konačno, sa srcem u grlu, osvojite plato, dah zastaje. Prvo ugledate grčku zastavu koja se vijori na laganom vetru. Zid uz koji ste prošli, penjući se poslednjim u nizu bezbrojnih stepenica, nije više običan beli zid već crkva Svetog Đorđa sa plavim kupolama. Gore, na vrhu brežuljka, je sve plavo-belo. Plavo nebo, bela Atina, u daljini plavo more. Ako se grad od nekoliko miliona ljudi može obuhvatiti jednim pogledom, i to ne pomerajući se sa mesta koje ste zauzeli i sebično ga ne prepuštate nikome u gomili koja se tiska na malom platou, onda je to upravo sa ovog brda. Duboko pod sobom vidite ulice, parkove, građevine, spomenike... Sve ono što vam je iz podnožja nevidljivo, a na mapama nestvarno jer je nacrtano. Još kada ga gledate po vedrom danu, onda se računa kao da ste zagrlili Atinu.
Muzika: Cvrčci cvrče, temperatura je bila iznad 25˚C
Нема коментара:
Постави коментар